Det å verra veslvakse e itte hælt okjent. Denna guten her va nok itte så stor å tøff som n vilde at mor hass skull tru at n va.
Ein lit`n gutepjokk
skin som ei sol
hæin ha funne fram
ski`n i frå i fjor
med stålkante på
hæin ha henta sekken sin
hæin ha tænkt sè te fjælls
nista e pakka ned
det e længje te kvælls
å `n bli borte te kvælls
ho mor ska få sjå
at hæin e stor gut nå
ja, ho mor ska få sjå
`n tek med se børsa
som n bessfar ha låggå
så rope`n på bikkja
fe sjå te kåmmå nå
for nå ska n gå
`n går uttom skigard`n
å sett sè på n pæll
så tek n fram nista
må småkkå på`n bit læll
for snart e det kvæll
ho mor ska få sjå
at hæin e stor gut nå
ja, ho mor ska få sjå
men plutselè så høre hæin n lyd
ein lyd n itte ha hørt før
ei buske røre se
å eit huggu stikk fram
bikkja sitt att å søkje
der guten lægg på sprang
men vægen va lang
på pæll`n sitt bikkja att å ser
ser pån lit`n harepus
mens guten driv å spring
innat å oinne n fæll
n va ein lit`n gut læll
ho mor ska få sjå
at hæin e stor gut nå
ja, ho mor ska få sjå